SUPLEMENT DIETY

Preparat o właściwościach antyoksydacyjnych, używany do leczenia skutków stresu codziennego życia.

Opakowanie zawiera 60 tabletek.

1 tabletka zawiera

• Selen (w połączeniach organicznych) 50 mcg

Sposób użycia:

• 1 tabletka dziennie lub według zaleceń.

Selen

Dobroczynne działanie selenu jest powszechnie znane. Z badań ostatnich kilku lat wynika, że selen należy do skutecznych antyoksydantów, odgrywając tym samym znaczącą rolę w ochronie zdrowia.

Selen spowolnia starzenie się tkanek i pomaga w utrzymaniu ich młodzieńczej elastyczności. Neutralizuje działanie pewnych substancji rakotwórczych i chroni przed niektórymi chorobami nowotworowymi. Jest korzystny dla kobiet w okresie menopauzy, ponieważ łagodzi uderzenia gorąca i inne związane z nią dolegliwości. Mężczyźni jeszcze bardziej niż panie potrzebują tego mikroelementu, ponieważ w ich organizmach selen gromadzi się w jądrach i wraz ze spermą jest wydalany z organizmu. Zażywanie selenu zmniejsza objawy łupieżu na skórze głowy.

Warto pamiętać, że selen i witamina E ściśle ze sobą współpracują, wzajemnie potęgując swoje działanie - razem mocniej chronią serce przed szkodliwym działaniem wolnych rodników, niż każdy z nich oddzielnie.

Niedobór selenu powoduje poważne skutki. W Nowej Zelandii, gdzie ziemia uboga jest w selen, bydło cierpi na choroby serca i mięśni (np. miastenia). Mieszkańcy uzupełniają niedobory selenu w diecie dzięki spożywaniu importowanej z Australii pszenicy. Podobnie w chińskiej prowincji Keshan masowo występujące choroby mięśnia sercowego były wynikiem braku selenu (stąd nazwa choroby Keshan).

Niedobory selenu w diecie mogą zaburzać funkcje obronne organizmu i objawiać się zwiększoną podatnością na infekcje. Do naturalnych źródeł selenu należą: kiełki pszenicy, otręby, cebula, pomidory, brokuły, tuńczyk.

Selen - doniesienia ze świata nauki

Altern Med. Rev 2000 Feb; 5(1): 28-38 Sinclair S.

Niepłodność u mężczyzn: rola czynników żywieniowych i środowiskowych.

Wyniki badań wskazują na postępujące obniżanie się liczby plemników w nasieniu mężczyzn. Negatywny wpływ na spermatogenezę mogą wywierać czynniki środowiskowe, takie jak pestycydy, egzogenne hormony żeńskie i metale ciężkie. Wykazano, że leczenie żywieniowe, w tym suplementacja karnityny, argininy, selenu i witaminy B12, zwiększa liczbę plemników i poprawia ich ruchliwość. W leczeniu niepłodności męskiej skuteczne okazały się również antyoksydanty, takie jak witamina C, witamina E, glutation i koenzym Q10. Wielokierunkowe działania, prowadzące do poprawy płodności u mężczyzn, obejmują między innymi identyfikację szkodliwych czynników środowiskowych i zawodowych, a jednocześnie przywracanie równowagi żywieniowej.

Biol Trace Elem Res 1996 Summer; 53(1-3): 65-83 Vezina D, Mauffette F, Roberts KD, Bleau G

Suplementacja selenu i witaminy E u bezpłodnych mężczyzn. Wpływ na parametry nasienia oraz poziom i dystrybucję mikroelementów.

W celu weryfikacji hipotezy, w myśl której selen i witamina E mogą zwiększać płodność u mężczyzn, dziewięciu mężczyznom z nieprawidłowym nasieniem podawano przez 6 miesięcy selen i witaminę E. W porównaniu z czteromiesięcznym okresem przed rozpoczęciem badania, po zakończeniu suplementacji stwierdzono znamienny statystycznie wzrost poziomu selenu i witaminy E, a także zwiększenie ruchliwości oraz odsetka żywych i prawidłowych plemników. Stwierdzono ścisłą korelację pomiędzy powyższymi zmianami a suplementacją.

Br J Urol 1998 May; 81(5): 730-4 Clark LC, Dalkin B, Krongrad A, Combs GF Jr, Turnbull BW, Slate EH, Witherington R, Herlong JH, Janosko E, Carpenter D, Borosso C, Falk S, Rounder J.

Suplementacja selenu obniża zapadalność na raka prostaty: wyniki podwójnie ślepej próby prewencyjnej.

Celem badania była ocena korelacji pomiędzy suplementacją selenu a zapadalnością na raka prostaty. Łącznie 974 mężczyzn, z rakiem prostaty w wywia-dach, przydzielono losowo do dwóch grup; w pierwszej podawano 200 ľg selenu, w drugiej placebo. Preparaty podawano średnio przez 4,5 roku, okres obserwacji wynosił średnio 6,5 roku. Wyniki wskazywały, że podawanie selenu wiązało się ze znamiennym (63%) obniżeniem zapadalności na raka prostaty. W grupie przyjmującej preparat selenu stwierdzono 13 przypadków raka prostaty, natomiast w grupie placebo 35 przypadków tej choroby. Ograniczając analizę do 834 pacjentów z prawidłowym wyjściowym poziomem antygenu PSA (? 4 ng/ml), po 2 latach, w grupie otrzymującej selen stwierdzono jedynie cztery przypadki raka prostaty, podczas gdy w grupie placebo 16 przypadków tej choroby. W grupie otrzymującej selen zaobserwowano także inne korzyści zdrowotne, wyrażające się obniżeniem całkowitej śmiertelności z powodu raka oraz zapadalności na raka, niezależnie od umiejscowienia.