Tabletki zawierające hydroksycytraty (HC) oraz chrom, które przeciwdziałają powstawaniu i odkładaniu się tkanki tłuszczowej. Ich właściwości zmniejszające apetyt mogą pomóc osobom chcącym stracić na wadze.
Opakowanie zawiera 90 tabletek.
1 tabletka zawiera Sposób użycia:
Skuteczne odchudzanie
Problem otyłości towarzyszy ludzkości od lat. Jest to uporczywie dyskutowany, lecz wciąż nie rozwiązany temat. Wynaleziono już wiele różnych środków i metod w celu pozbycia się zbędnych kilogramów i kalorii, ale skutecznych jest naprawdę bardzo mało. Problem wciąż istnieje: liczba osób cierpiących z powodu nadwagi, cukrzycy i miażdżycy ciągle wzrasta. Aby schudnąć, należy zmniejszyć ilość dostarczanych kalorii i zwiększyć zużycie energii. To ostatnie można osiągnąć poprzez regularne zażywanie ruchu.
Preparaty zmniejszające apetyt (HC)  Przyjmowanie pożywienia jest regulowane przede wszystkim poczuciem głodu. Na apetyt wpływają też czynniki psychiczne (widok jedzenia, sytuacje stresowe itd.). Zmniejszenie apetytu jest więc niezwykle pomocne w walce z nadwagą. Niestety, większość substancji pochodzenia syntetycznego obecnych w preparatach zmniejszających łaknienie może wywoływać liczne działania uboczne: nerwowość, depresję, zaburzenia snu, nadciśnienie i niemiarową pracę serca.
Warto więc sięgnąć po takie produkty, które nie zawierają środków bezpośrednio stymulujących tkankę mózgową. Np. hydroksycytraty znane także pod nazwą citrimax, wpływając na naturalne procesy metaboliczne organizmu, pomagają poskromić apetyt w zupełnie bezpieczny sposób. Są to substancje dość rzadko spotykane w przyrodzie, w swoim składzie podobne do kwasu cytrynowego znajdującego się w pomarańczy lub innych owocach cytrusowych. Pozyskuje się je z rośliny zwanej Garcinia cambogia, pochodzącej z południowych Indii i z Tajlandii. Od setek lat ludzie w Indiach używają owoców Garcinia cambogia jako naturalnego konserwantu, substancji zapachowej i przyprawy do potraw. Natomiast w tradycyjnym lecznictwie Azji Południowej dość często używa się wyciągu z tej rośliny do leczenia choroby wieńcowej (angina pectoris).
Hydroksycytraty (HC) regulują szereg ważnych procesów zachodzących w organizmie: Tłumienie apetytu. Badania kliniczne wykazały, że pod wpływem HC organizm zadowala się mniejszą ilością pożywienia. Przemiana węglowodanów w tłuszcze. HC powstrzymując tzw. Lipogenezę zapobiegają przekształcaniu się węglowodanów w tłuszcz, dzięki czemu obniża się poziom cholesterolu i trójglicerydów we krwi, jak również niniejsza ilość tłuszczu odkłada się w organizmie. Gromadzenie glikogenu i energii. Wyniki badań wskazują, że HC zwiększają gromadzenie glikogenu w wątrobie (glikogen - substancja podobna do skrobi, która w zależności od zapotrzebowania organizmu jest przekształcana w cukry proste). Z tego powodu HC mogą również być pomocne osobom, które mają problemy zdrowotne związane z magazynowaniem glikogenu. Termogeneza. Stosowanie HC zwiększa podczas posiłku wytwarzanie ciepła przez organizm, dzięki czemu spala on więcej kalorii. Innymi słowy, organizm gromadzi mniej kalorii z otrzymanego pożywienia.
Korzystne działania HC można wzmocnić, przyjmując je razem z podobnie działającymi składnikami mineralnymi, na przykład chromem i wanadem.
Badanie wykonane w Stanach Zjednoczonych przez doktora Anthony A. Conte'a na ochotnikach wykazuje korzystne działanie tej substancji. Osoby biorące udział w podwójnie ślepej próbie, przez osiem tygodni, otrzymywały trzy razy dziennie 500 mg HC i 100 mcg chromu; grupa kontrolna otrzymywała placebo (preparat lekopodobny, nie zawierający substancji czynnych). Wszystkich uczestników poproszono, by w okresie eksperymentu ich jadłospis zawierał matą ilość tłuszczów i cukru oraz by pili dziennie co najmniej 2 litry wody osoby z grupy, która dostawała HC, podczas 8 tygodni schudły przeciętnie 5 kilogramów; osoby z grupy kontrolnej schudły przeciętnie niecałe 2 kilogramy. UWAGA!
HC można stosować bez obaw, gdyż nawet w dużych ilościach nie wywołuje skutków ubocznych. Gdyby pojawiło się częstsze niż zwykle oddawanie moczu, należy zmniejszyć dawkę.
Stosowania HC nie poleca się kobietom w dąży i karmiącym piersią oraz dzieciom, ponieważ HC hamują przekształcanie węglowodanów w tłuszcze, które są niezbędne do rozwoju płodu i dziecka (np. cholesterol stanowi istotny składnik błon komórkowych, bierze udział w produkcji ważnych hormonów). Wiele cennych informacji, dotyczących żywienia, decydujących o ogólnym stanie zdrowia, odkryto stosunkowo niedawno. Trzydzieści pięć lat temu, kiedy byłam studentką medycyny, chrom uważano za bardziej odpowiedni składnik dla zderzaków samochodowych niż ludzkiego żywienia. Był również przedstawiany jako wysoce toksyczny metal, wywołujący poważne choroby zawodowe u pracowników przemysłu samochodowego i rowerowego.
15 LAT ogólnoświatowych doświadczeń z suplementacją chromu  W 1957 r. naukowcy Walter Mertz i Kenneth Schwartz wyizolowali z nerki świni składnik, który nazwali "czynnikiem tolerancji glukozy (GTF)". Ta wieprzowa substancja przywracała zmniejszoną tolerancję glukozy u szczurów. Dwa lata później, w 1959 r., chrom został zidentyfikowany jako aktywny składnik GFT. Pomimo to, amerykański podręcznik publikujący w 1968 r. zalecane normy żywieniowe (RDA - Recommended Daily Allowances), zawiera tylko następujący komentarz: "Badania nad chromem sugerują jego pozytywną rolę w ludzkim odżywianiu". Znacznie później, bo dopiero w wydanym w 1989 r. podręczniku o RDA, poświęcono chromowi 3 strony. Streszczając: "Chrom jest pierwiastkiem śladowym, niezbędnym do prawidłowego metabolizmu glukozy, insuliny, kwasów tłuszczowych, białek oraz wzrostu mięśni. Odpowiednie spożycie, absorpcja i przyswojenie chromu jest konieczne do mechanizmów regulacji poziomu glukozy we krwi i poprawy wrażliwości receptorów na insulinę."
Obecnie, chrom jest uznawany jako niezbędny do życia składnik odżywczy, w odpowiednich ilościach trudno dostępny z pożywienia, ponieważ 90% chromu jest tracone podczas procesów przetwarzania i magazynowania żywności. Jego niedobór jest szczególnie powszechny w tzw. "zamożnych społeczeństwach". Uważa się, że przeciętne spożycie chromu wynosi tylko 25 - 33 mcg dziennie. Za te braki są odpowiedzialne m.in. takie przyczyny, jak: wyjałowienie gleby, rafinowana żywność oraz wysokie dzienne spożycie cukru (nadmiar cukru w diecie wymaga ekstra insuliny, co dodatkowo zmniejsza zapasy chromu). Ilość chromu w tkankach zmniejsza się także z wiekiem oraz podczas dużego wysiłku fizycznego. Z powodu nadmiernego przetwarzania żywności, złych nawyków żywieniowych i niezdrowego stylu życia, niedobór chromu jest jednym z najczęstszych zaburzeń pokarmowych, prawdopodobnie prowadzących do takich chorób cywilizacyjnych, jak: nadciśnienie tętnicze, otyłość i cukrzyca. Z tego powodu, suplementacja chromu jest niezbędna, by zachować zdrowie. Wciąż nie ma oficjalnie ustalonych dla chromu wartości RDA. Najnowsza publikacja RDA zaleca 50 - 200 mcg chromu dziennie. Naturalnie występujący chrom, zatem także chrom obecny w żywności, jest trójwartościowy, co oznacza, że znajduje się na +3 stopniu utlenienia. Innymi słowy, chrom trójwartościowy to cząsteczka chromu, która straciła trzy elektrony, tak więc posiada ładunek elektryczny +3. Obecny w żywności, chrom trójwartościowy, nie jest toksyczny nawet w ilościach 1000 razy wyższych niż wynosi dzienne zalecane spożycie. Wysoce toksycznym i dobrze znanym karcinogenem jest natomiast chrom sześciowartościowy oraz chromian. Jednak ta postać chemiczna chromu została stworzona przez człowieka i nie występuje w naturze. Wszystkie suplementy chromu zawierają chrom trójwartościowy, dostępny pod postacią różnych związków chemicznych. Obok drożdży piwnych i chlorku chromu, dostępne są liczne postacie chelatowe: polinikotynian chromu, glukonian chromu, cytrynian chromu i najbardziej znany pikolinian chromu. Pikolinian chromu nie jest prostą cząsteczką - to kompleks, nazywany chelatem, w którym trzy cząsteczki kwasu pikolinowego ochraniają jon chromu. Wyniki wielu przeprowadzonych badań epidemiologicznych i klinicznych potwierdziły, że wszystkie chelatowe związki chromu są nietoksyczne i bezpieczne.
Prof. dr nauk med. Valeria Szedlak-Vadocz,
Przewodnicząca Zespołu Doradców Medycznych CaliVita®International
Specjalista biochemii klinicznej, medycyny nuklearnej i patofizjologii klinicznej Chrom skutecznie reguluje poziom glukozy we krwi, ponieważ wzmacnia działanie insuliny wewnatrz organizmu. Umożliwia insulinie przyłaczanie się do właściwych receptorów na komórkach mięśniowych i tłuszczowych w efekcie glukoza jest w stanie wejść do wnętrza komórki (tolerancja glukozy). Efektem niedoboru tego pierwiastka śladowego w organizmie jest zaburzona tolerancja glukozy i podwyższony poziom cukru we krwi. W ciagu ostatnich piętnastu lat chrom stał się bardzo popularny w leczeniu otyłości. Jego skuteczność w regulowaniu masy ciała jest zwiazana ze zdolnościa do regulowania poziomu glukozy we krwi, zmniejszajac tym samym ochotę na słodycze. Podczas niedoboru chromu obserwowano także wysoki poziom cholesterolu we krwi oraz zmiany miażdżycowe w naczyniach krwionośnych. Nic dziwnego, że chrom jest cennym składnikiem odżywczym, wspomagajacym leczenie cukrzycy (zarówno insulinozależnej, jak i insulinoniezależnej), podwyższonych wartości cholesterolu we krwi oraz miażdżycy. Suplementacja chromem jest bardzo pomocna, lecz jeśli chcemy pozostać dłużej zdrowi, równie ważne jest wdrożenie właściwych nawyków żywieniowych. Chrom jest również traktowany jako czynnik długowieczności. Jest to zwiazane z korzystnym wpływem na czynność dehydroepiandrosteronu (DHEA) - ważnego endogennego hormonu młodości - oraz z ochrona glikacji białek, zwłaszcza tkanki łacznej. Wysoki poziom insuliny hamuje działanie produkowanego przez organizm DHEA, w efekcie, organizmy osób "uzależnionych od słodyczy" wykazuja tendencję do szybszego starzenia się. Ze względu na fakt, że z wiekiem zmniejsza się poziom DHEA, starsze osoby powinny okresowo suplementować dietę "biologicznie aktywnym" chromem, żeby poprawić funkcje mózgu, aktywność układu immunologicznego i siłę mięśniowa. CaliNews Sierpień 2003 |
